ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΗ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΣΕ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟ-ΓΚΑΖΙ

Οι άστεγοι έφτιαξαν ουζερί και σερβίρουν... μαθήματα ζωής

Κάθε Σαββατόβραδο στον Κεραμεικό, άνθρωποι που χτυπήθηκαν όσο λίγοι από την κρίση, βάζουν τα ποτά, τους μεζέδες και μοιράζο-νται με τους πελάτες διδακτικές εμπειρίες

Μπορεί να είναι άστεγοι, αλλά η αξιοπρέπεια, η δύναμη και η αισιοδοξία που διαθέτουν δεν τους λύγισε και πήραν μια γενναία απόφαση. Να δημιουργήσουν το δικό τους καφέ-ουζερί και να αποδείξουν σε όλους ότι ο άνθρωπος όσο αναπνέει είναι ικανός για όλα! Οι «άνθρωποι-σκιές της πόλης» αφαιρούν το πέπλο της δυστυχίας και της θλίψης και αναλαμβάνουν δημιουργικές πρωτοβουλίες, σε πείσμα των εξαιρετικά αντίξοων προσωπικών και γενικών συνθηκών.

Δίπλα στις γραμμές του τρένου στον Κεραμεικό, στο Κέντρο Ημέρας Αστέγων της ΜΚΟ «Κλίμακα», κάθε Σαββατόβραδο, ο χώρος μεταμορφώνεται σε χώρο διασκέδασης και κοινωνικοποίησης. Οι άστεγοι «βάζουν» τα ποτά, τους μεζέδες, τη μουσική και την παρέα και το μόνο που ζητούν από τους πελάτες είναι να φέρουν από το σπίτι την καλή τους διάθεση. Οσο για τις τιμές... Ο,τι έχει ευχαρίστηση ο κάθε πελάτης και ό,τι του επιτρέπει η τσέπη του. Τα χρήματα πηγαίνουν απευθείας στους αστέγους, χωρίς την παραμικρή συμμετοχή της οργάνωσης.

Η ιδέα
Στο εναλλακτικό τους στέκι, ο ανθρώπινος ψυχισμός διαστέλλεται. Διασταυρώνονται πιρούνια, βλέμματα, γέλια και σκέψεις. «Ο καθένας ρίχνει ό,τι θέλει στον κουμπαρά μας», εξηγεί στο «Εθνος της Κυριακής» η Αντα Αλαμάνου, υπεύθυνη επικοινωνίας της ΜΚΟ «Κλίμακα». «Το καφέ - ουζερί των αστέγων δεν είναι εμπορική επιχείρηση ούτε φιλανθρωπική δράση. Την ιδέα για τη δημιουργία του είχαν κάποιοι από τους αστέγους που περνούν καθημερινά από το Κέντρο Στήριξης, στην οδό Κωνσταντινουπόλεως 30.

Η αφίσα που διαφημίζει το ουζερί των αστέγων.

Είναι μια πρωτοβουλία ανθρώπων που έμειναν άστεγοι τα τελευταία χρόνια λόγω της οικονομικής κρίσης. Ανάμεσά τους υπάρχουν άτομα με υψηλή μόρφωση, που έχουν εργαστεί για πολλά χρόνια και νιώθουν την ανάγκη να επικοινωνήσουν με άλλους ανθρώπους και να επανενταχθούν στην κοινωνία μας».

Οι άστεγοι είναι σαν κι εμάς. Ανθρωποι της διπλανής πόρτας, λειτουργικοί, με ικανότητες, επιθυμίες και όνειρα. Είναι μέλη της κοινωνίας και στόχος αυτής της προσπάθειας αλλά να πάνε ένα σκαλί πιο πάνω... Και τα καταφέρνουν περίφημα! Η συζήτηση μαζί τους είναι κάτι περισσότερο από ενδιαφέρουσα. Οταν αρχίζουν να αφηγούνται τις προσωπικές τους ιστορίες, για το πώς άλλαξε η ζωή τους από τη μία μέρα στην άλλη και βρέθηκαν να κοιμούνται στα πεζοδρόμια της πόλης, συνειδητοποιείς ότι τα βιώματά τους αγγίζουν κι εσένα.

Τραπεζάκια στον δρόμο, μεζέδες, ποτά και παρέες. Το Κέντρο Ημέρας Αστέγων μεταμορφώνεται σε χώρο διασκέδασης

Είναι εκείνη η στιγμή που αντιλαμβάνεσαι ότι οι άνθρωποι θεωρούν πολύ σημαντικά τα προβλήματά τους όταν δεν έχουν άλλα σοβαρότερα να αντιμετωπίσουν. Είναι όμως και η αισιοδοξία ότι από τα συντρίμμια κάτι ελπιδοφόρο και δημιουργικό μπορεί να υπάρξει. «Οπως αυτό εδώ το καφενείο», αναφέρει ο Λέων, ο οποίος για 45 μέρες και ισάριθμες νύχτες περιπλανήθηκε στους δρόμους και τις πλατείες της Αθήνας.

Ο Λέων βρέθηκε στον δρόμο έναν χρόνο πριν βγει στη σύνταξη. Εμενε σε ένα δυάρι, έχει έναν γιο και δούλευε ως αγιογράφος, διατηρώντας το δικό του εργαστήριο. Η δουλειά του πήγαινε μια χαρά, είχε παραγγελίες και αρκετά ένσημα για να βγει στη σύνταξη. Αλλά τα τελευταία δύο χρόνια όλα ανατράπηκαν. Ο 64χρονος αγιογράφος που είναι η «ψυχή» της όλης προσπάθειας θυμάται και μοιράζεται μαζί μας τις εμπειρίες της δικής του... περιπλάνησης.

Ετοιμο το πιάτο με την ποικιλία μεζέδων για όσους επιλέξουν να επισκεφθούν το Σαββατόβραδο το ουζερί των αστέγων

«Ξαφνικά βρέθηκα στον δρόμο. Ενα απόγευμα, πήρα δύο τρία πράγματα σε μία νάιλον σακούλα και βγήκα έξω. Ηταν ένα σοκ, αλλά δεν φοβήθηκα και δεν πανικοβλήθηκα.

Την πρώτη νύχτα την πέρασα σε ένα παγκάκι στο Πεδίον του Αρεως και την επόμενη μέρα προσπάθησα να οργανωθώ, έτσι ώστε να βρω στέγη. Τα τελευταία δύο χρόνια έπεσε η δουλειά και τα χρήματά μου έφταναν ίσα ίσα για να τρώω. Δεν μπορούσα να πληρώσω τα νοίκια. Η ''Κλίμακα'' με βοήθησε να ορθοποδήσω. Ωστόσο, είμαι ένας ευτυχισμένος άστεγος! Και το που έμεινα άστεγος είναι μία εμπειρία. Σε λίγο καιρό θα ετοιμάσω τα χαρτιά μου για τη σύνταξη».

Ο κουμπαράς στον οποίο ρίχνει ο κάθε πελάτης ότι ποσόν θέλει. Τα χρήματα πηγαίνουν στους άστεγους.

Η χορεύτρια
Τον ρωτάμε αν υπάρχει κάποιο ευχάριστο περιστατικό που μπορεί να μας διηγηθεί... «Βέβαια!», απαντάει χαμογελώντας. «Οπως κοιμόμουν ένα βράδυ στο παγκάκι, αισθάνομαι κάποια στιγμή ένα χέρι να με σπρώχνει και να μου λέει ''κύριε κύριε'' και ξυπνάω απότομα και βλέπω μια ξανθιά πανέμορφη γυναίκα. ''Σε βλέπω εδώ τόσες μέρες και θέλω να σε βοηθήσω''. Μου δίνει 20 ευρώ και φεύγοντας μου φωνάζει, ''είμαι η Νίκη από τη Ρωσία''. Ηταν, μάλλον, χορεύτρια από κάποιο κλαμπ της περιοχής. Υπάρχει μεγάλη αλληλεγγύη από τον κόσμο.

Γι' αυτό θεωρώ σημαντικό αυτό που γίνεται στο καφενείο-ουζερί μας. Ηρθε για να γεμίσει κάποια από τα κενά επικοινωνίας που αισθανόμαστε ότι υπάρχουν και κυρίως για ν' αποδείξουμε ότι δεν διαφέρουμε σε τίποτα από τους συμπολίτες μας.

Θέλουμε με τους ανθρώπους που θα έρθουν να κοιταχτούμε στα μάτια, να ''συναντήσουμε'' τα όνειρά μας, να αλλάξουμε κάποιες κουβέντες μεταξύ μας και να γνωριστούμε καλύτερα». Παντού και πάντα προέχει η αλληλεγγύη και η συμπόνια για τον άνθρωπο. Το καφενείο κάνει την αρχή και δείχνει τον δρόμο...».

Επείγουσα έκκληση από τη Γάζα προς την κοινωνία των πολιτών: Αναλάβετε δράση τώρα!

Λωρίδα της Γάζας

12 Ιούλη του 2014

Εμείς οι Παλαιστίνιοι, που είμαστε παγιδευμένοι μέσα στη ματωμένη και πολιορκημένη Λωρίδα της Γάζας, καλούμε όλους τους ανθρώπους με συνείδηση σε όλο τον κόσμο να δράσουν, να διαδηλώσουν και να εντείνουν το μποϊκοτάζ, τις αποεπενδύσεις και τις κυρώσεις εναντίον του Ισραήλ, μέχρι αυτό να λήξει αυτή τη δολοφονική επίθεση στο λαό μας και να κληθεί να λογοδοτήσει για τις ενέργειές του.

Με τον κόσμο να γυρίζει την πλάτη του σε μας για άλλη μια φορά, έχουμε αφεθεί εδώ και τέσσερις μέρες στη Γάζα να αντιμετωπίζουμε σφαγή μετά την σφαγή. Καθώς διαβάζετε αυτές τις λέξεις, πάνω από 120 Παλαιστίνιοι είναι νεκροί, συμπεριλαμβανομένων 25 παιδιών. Πάνω από 1.000 έχουν τραυματιστεί συμπεριλαμβανομένων αμέτρητων τραυματιών με βλάβες που θα περιορίσουν για πάντα τις ζωές τους. Τα περισσότερα από τα δύο τρίτα των τραυματιών είναι γυναίκες και παιδιά.

Γνωρίζουμε ότι πολλοί από εμάς δεν θα τα καταφέρουμε μέχρι αύριο. Ποιός από εμάς θα είναι ο επόμενος ενώ θα είμαστε απόψε ξαπλωμένοι τη νύχτα στα κρεββάτια μας, ξύπνιοι από τον ήχο του μακελειού; Ποιά θα είναι η επόμενη φωτογραφία κάποιου από εμάς σε αγνώριστη κατάσταση από τη δολοφονική στρατιωτική μηχανή του Ισραήλ; 

Καλούμε για ένα οριστικό τέλος στα εγκλήματα και την καταπίεση εναντίον μας. Καλούμε για: 

- Εμπάργκο όπλων στο Ισραήλ, κυρώσεις που θα διακόπτουν την παροχή όπλων και στρατιωτικής βοήθειας από την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες από την οποία το Ισραήλ εξαρτάται για να διαπράττει τέτοια εγκλήματα πολέμου. 

- Αναστολή όλων των συναλλαγών και των διμερών συμφωνιών με το Ισραήλ, όπως η συμφωνία συμμαχίας ΕΕ-Ισραήλ. 

- Μποϊκοτάζ και κυρώσεις, όπως ζητήθηκε από την συντριπτική πλειοψηφία των Παλαιστινίων πολιτών το 2005Χωρίς πίεση και απομόνωση, το ισραηλινό καθεστώς έχει αποδείξει ξανά και ξανά ότι θα συνεχίσει αυτές οι σφαγές, σαν κι αυτές που βλέπουμε γύρω μας τώρα, και θα συνεχίσει τις δεκαετίες της συστηματικής εθνοκάθαρσης, της στρατιωτικής κατοχής και τις πολιτικές απαρτχάιντ.

Γράφουμε αυτή την έκκληση το Σάββατο (12 Ιουλίου) το βράδυ, και πάλι κλεισμένοι στα σπίτια μας, καθώς οι βόμβες πέφτουν πάνω μας, στη Γάζα. Ποιος ξέρει, αν θα σταματήσουν οι σημερινές επιθέσεις; Όποιος είναι πάνω από επτά χρονών, έχει μόνιμα χαραγμένα στο μυαλό του τα ποτάμια αίματος που έτρεξαν στους δρόμους της Γάζας, όταν για πάνω από τρεις εβδομάδες το 2009 πάνω από 1.400 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν, συμπεριλαμβανομένων πάνω από 330 παιδιών.Λευκός φώσφορος και άλλα χημικά όπλα χρησιμοποιήθηκαν σε κατοικημένες περιοχές και μόλυναν τη γη μας με αποτελέσμα την αύξηση των καρκίνων. Πριν δυο χρόνια, στα τέλη Νοεμβρίου του 2012, 180 άνθρωποι σκοτώθηκαν από βομβαρδισμούς του ισραήλ.

Αυτή τη φορά τι; 200, 500, 5000; Ρωτάμε: Πόσες ζωές μας είναι αρκετά περιττές έως ότου ο κόσμος αναλάβει δράση; Πόσο από το αίμα μας χρειάζεται; Πριν ξεκινήσουν οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί, ένα μέλος της ισραηλινής Κνεσέτ, η Ayelet Shaked του ακροδεξιού κόμματος Εβραϊκό Σπίτι, ζήτησε τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού."Θα πρέπει να εξαφανιστούν, όπως και τα σπίτια που μεγαλώνουν τα φίδια τους", είπε. "Διαφορετικά, περισσότερα μικρά φίδια θα μεγαλώσουν εκεί." Αυτή τη στιγμή το ισραηλινό κράτος δείχνει τη δολοφονική φύση του, επειδή εμείς, ένας πληθυσμός που αποτελείται ως επί το πλείστον από παιδιά, είμαστε απλώς φίδια γι' αυτούς.

Όπως είπε ο Ομάρ Γκράιμπ στη Γάζα, "Ήταν συγκλονιστικό να βλέπεις τις φωτογραφίες από τα μικρά αγόρια και κορίτσια που σκοτώθηκαν βίαια. Επίσης το πώς μια ηλικιωμένη γυναίκα σκοτώθηκε ενώ προσευχόταν. Πέθανε κρατώντας το κουτάλι στο χέρι, μια εικόνα που θα χρειαστεί πολύς καιρός για να φύγει από το μυαλό μου."

Ολόκληρα σπίτια μπήκαν στο στόχαστρο και ολόκληρες οικογένειες δολοφονήθηκαν. Νωρίς το πρωί της Πέμπτης ολόκληρη η οικογένεια αλ-Χατζ ξεκληρίστηκε - ο πατέρας Μαχμούντ, η μητέρα Μπασέμα και πέντε παιδιά. Χωρίς προειδοποίηση, μια οικογένεια έγινε στόχος και εξαφανίστηκε από τη ζωή. Την Πέμπτη το βράδυ, το ίδιο και πάλι, καμία προειδοποίηση, άλλοι πέντε νεκροί, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων από την οικογένεια Γκανάμ, μια γυναίκα και ένα επτάχρονο παιδί μεταξύ τους.Την Τρίτη το πρωί η οικογένεια Καβάρε, πήρε ένα τηλεφώνημα που τους έλεγε ότι το τριώροφο σπίτι τους θα βομβαρδιστεί. Η οικογένεια ξεκίνησε να φεύγει όταν μια δεξαμενή νερού χτυπήθηκε, αλλά στη συνέχεια επέστρεψε μαζί με μέλη της κοινότητας, που όλοι ήρθαν στο σπίτι για να τους συμπαρασταθούν, άνθρωποι από όλη τη γειτονιά.Τα ισραηλινά αεριωθούμενα βομβάρδισαν το κτίριο ενώ η στέγη ήταν γεμάτη από ανθρώπους, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι ήταν γεμάτη από αμάχους. Επτά άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους αμέσως, μεταξύ των οποίων πέντε παιδιά κάτω των 13 ετών. Είκοσι-πέντε άλλοι τραυματίστηκαν, και ο οκτάχρονος Σεράτζ Αμπντ αλ-Ααλ υπέκυψε στα τραύματά του αργότερα εκείνο το βράδυ.

Ίσως η οικογένεια προσπαθούσε να αγγίξει την ανθρωπιά του ισραηλινού καθεστώτος, θεωρώντας ότι δεν θα βομβαρδίσουν την οροφή γεμάτη από ανθρώπους. Όμως, όπως βλέπουμε στις οικογένειες που ξεκληρίζονται δίπλα μας, οι ενέργειες του Ισραήλ δεν έχουν τίποτα να κάνουν με την ανθρωπιά.

Άλλα χτυπήματα έγιναν σε ένα όχημα με σαφή δημοσιογραφική σήμανση, σκοτώνοντας τον ανεξάρτητο δημοσιογράφο Χαμέντ Σεχάμπτ και τραυματίζοντας άλλα οκτώ άτομα, ένα χτύπημα έγινε σε ένα όχημα διάσωσης της Ερυθράς Ημισελήνου και επίσης έγιναν επιθέσεις σε νοσοκομεία που προκάλεσαν εκκενώσεις και περισσότερους τραυματισμούς.

Αυτή η τελευταία επίδειξη της ισραηλινής βαρβαρότητας τοποθετείται σταθερά στο πλαίσιο του απάνθρωπου επταετούς αποκλεισμού της λωρίδας της Γάζας από το Ισραήλ, το οποίο έχει κόψει τη βασική γραμμή ζωής των αγαθών και των ανθρώπων μέσα και έξω από τη Γάζα, με αποτέλεσμα τις ελλεψεις σε τρόφιμα και τις σοβαρές ιατρικές ελλείψεις που αναφέρθηκαν από όλα τα νοσοκομεία και τις κλινικές μας.

Το τσιμέντο για να ξαναχτιστούν τα χιλιάδες σπίτια που έχουν καταστραφεί από τις ισραηλινές επιθέσεις έχει απαγορευτεί και σε πολλούς τραυματίες και άρρωστους εξακολουθεί να μην τους επιτρέπεται να ταξιδέψουν στο εξωτερικό για να λάβουν επείγουσα ιατρική θεραπεία, γεγονός που έχει προκαλέσει το θάνατο πάνω από 600 ασθενών.

Καθώς όλο και περισσότερες είδησεις ​​έρχονται, και καθώς οι ισραηλινοί ηγέτες δίνουν υποσχέσεις για τη μετάβαση σε ένα επόμενο στάδιο κτηνωδίας, ξέρουμε ότι η φρίκη δεν έχει τελειώσει. Γι 'αυτό σας καλούμε να μην γυρίσετε την πλάτη σας σε εμάς. Σας καλούμε να αγωνιστείτε για τη δικαιοσύνη και την ανθρωπότητα , να διαδηλώσετε και να υποστηρίξετε τους γενναίους άνδρες, γυναίκες και παιδιά που είναι εγκλωβισμένοι στη Λωρίδα της Γάζας και αντιμετωπίζουν μια από τις πιο σκοτεινές στιγμές στην ιστορία. 

Εμείς επιμένουμε στην διεθνή δράση: 

- Αποχώρηση από διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ

- Δίκες για τα εγκλήματα πολέμου

- Άμεση διεθνή προστασία των αμάχων της Γάζας

Σας καλούμε να ενταχθείτε στην εκστρατεία του διεθνούς μποϊκοτάζ, αποεπενδύσεων και κυρώσεων για να τιμωρηθεί αυτό το αδυσώπητο κράτος που ενώ αποδεικνύεται για άλλη μια φορά πόσο βίαιο είναι, παραμένει αδιαμφισβήτητο.

Αναλάβετε δράση μαζί με τους όλο και περισσότερους ανθρώπους στον κόσμο που έχουν δεσμευτεί να αγωνιστούν για την ημέρα που οι Παλαιστίνιοι δεν θα πρέπει να ζουν μέσα σε αυτές τις φρικτές δολοφονίες και καταστροφές από το ισραηλινό καθεστώς.

Τότε που θα μπορούμε να μετακινούμαστε ελεύθερα, τότε που αρθεί η πολιορκία, η κατοχή θα έχει τελειώσει και θα αποδοθεί τελικά η δικαιοσύνη στους Παλαιστίνιους πρόσφυγες του κόσμου.

ΑΝΑΛΑΒΕΤΕ ΔΡΑΣΗ ΤΩΡΑ, πριν να είναι πολύ αργά!

Υπογράφτηκε από:

Παλαιστινιακή Γενική Ομοσπονδία Συνδικάτων

Σύλλογος Καθηγητών Πανεπιστημίου στην Παλαιστίνη

Δίκτυο Παλαιστινιακών Μη-Κυβερνητικών Οργανώσεων(ομπρέλα για 133 οργ)

Γενική Ένωση Παλαιστινίων Γυναικών

Ιατρική Δημοκρατική Συνέλευση

Γενική Ένωση Παλαιστινίων Εργαζομένων

Γενική Ένωση Εργαζομένων στις Υπηρεσίες Υγείας 

Γενική Ένωση Εργαζομένων στις Δημόσιες Υπηρεσίες 

Γενική Ένωση Εργαζομένων στα Πετροχημικά και το Φυσικό Αέριο 

Γενική Ένωση Εργατών στη Γεωργία 

Ένωση των Επιτροπών Εργασίας Γυναικών

Pal-Cinema ( Forum Παλαιστινιακού Κιν/φου)

Κίνημα νεολαίας 

Ένωση των Επιτροπών Αγώνα Γυναικών

Ένωση Συνέργειες-Γυναικών Μονάδα

Ένωση Επιτροπών Παλαιστινίων Γυναικών 

Κοινότητα Σπουδών Γυναικών

Κοινότητα Εργαζομένων Γυναικών

Press House

Εκστρατεία Παλαιστινίων Φοιτητών για το Ακαδημαϊκό Μποϋκοτάζ του Ισραήλ

Ομάδα Εργασίας του BDS στη Γάζα

Όμιλος "Ένα δημοκρατικό κράτος"

Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό !! ΤΩΡΑ...ΤΩΡΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΥΡΙΖΑ Ο.Μ. ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΥ-ΒΟΤΑΝΙΚΟΥ

Να δυναμώσουμε τον αγώνα ενάντια στους φασίστες!

Δεν έχει περάσει ούτε ένας χρόνος από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα από νεοναζιστές στο Κερατσίνι και οι φασιστικές δολοφονικές ομάδες, όταν δεν συνομιλούν με. «γραμματείς και φαρισαίους», συνεχίζουν να δρουν ανενόχλητες και να επιτίθενται σ' ότι τους «ξενίζει».

Έτσι, τα ξημερώματα της Κυριακής 29 Ιουνίου 2014 στο Γκάζι, ομάδα φασιστών, επιτέθηκαν σε ομοφυλόφιλο φοιτητή, μέλος της Νεολαίας  ΣΥΡΙΖΑ .Ο φοιτητής, μετά την επίθεση, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο.

Η ομοφοβική αυτή επίθεση είναι μέρος ενός σχεδίου, γενικότερης εξόντωσης κάθε τι του διαφορετικού.

Η ΟΜ ΣΥΡΙΖΑ Κεραμεικού-Βοτανικού  καταδικάζουμε την φασιστική αυτή επίθεση, ενώ παράλληλα θέλουμε να τονίσουμε ότι δεν πρόκειται να σταματήσουμε τον αγώνα ενάντια στον φασισμό και τα παράγωγά του στις γειτονιές μας.

Οργάνωση Μελών ΣΥ ΡΙΖ Α

Μεταξουργείου/Κεραμεικού - Βοτανικού

"Αναβιώνουμε το έθιμο του Αη Γιάννη και του Κλήδονα?

Φυσικά, γιατί όχι?"

Κάπως έτσι άρχισε η κουβέντα και σιγά σιγά γίνηκε σοβαρή, ζεστή και πρόσχαρη. Χώρους εξωτερικούς έχουμε. Φίλους με ιδέες έχουμε. Διάθεση για πράγματα ζωηρά και καλοδουλεμένα, επίσης έχουμε! Και η απόφαση πάρθηκε!

23 του μήνα λοιπόν, ημέρα Δευτέρα και ώρα 8μ.μ. στην "Ελευσι" μα και στην "Υδράνη", αλλά ακόμη και στον έξω δρόμο, θα έχουμε φωτιές, θα έχουμε το δοχείο με τον Κλήδονα, θα έχουμε ρεφενέ κεράσματα, θα έχουμε και μουσική.

Εσείς, ετοιμαστείτε με στίχους που θα λέμε ο ένας στον άλλον. Αγαπησιάρικους, περιπαιχτικούς, τολμηρούς και πονηρούς. Φέρετε μαζί σας και ένα προσωπικό αντικείμενο να ρίξουμε στο "αμίλητο νερό". Και θα το πάρετε με τον κατάλληλο χρησμό. Αν δεν τηρείς τα έθιμα κατά πώς πρέπει, τότε τι αξία έχουν? Φέρτε και τα πρωτομαγιάτικα στεφάνια να τα κάψουμε και να πηδήξουμε και τις φωτιές.

Πάμε πάμε! Οι μέρες περνούν και θέλουμε να σας ανάψουμε από τώρα τη φλόγα!

"Ελευσις & Υδράνη"
Ευμολπιδών 9Α - Κεραμεικός

Δήμος Αθηναίων: Παιδική Χαρά ?? Ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε...

Ο Δήμος Αθηναίων δεν κατάφερε να διαχειριστεί δωρεά παιδικής χαράς, ενώ δεν επέβαλε στην Αττικό Μετρό, ως ιδιοκτήτης οικοπέδου, να επαναφέρει τις προηγούμενες χρήσεις που ωφελούσαν τη γειτονιά ( γήπεδο μπάσκετ, παιδική χαρά).

Η ολιγωρία της Δημοτικής Αρχής, το μόνο που δεν εξυπηρετεί με τις μη ενέργειες της. είναι τα συμφέροντα των κατοίκων και όσων αντιστέκονται και εξακολουθούν επίμονα να μένουν στο Κέντρο της πόλης.

Το οικόπεδο, ιδιοκτησίας του Δήμου Αθηναίων, στην γωνία των οδών Πειραιώς και Ιερά Οδός, φιλοξενούσε για χρόνια τη Κεντρική Λαχαναγορά Αθηνών. Μετά την μεταφορά της αγοράς στου Ρέντη στη δεκαετία του 1960, ο χώρος σταδιακά διαμορφώθηκε σε χώρο πρασίνου ενώ υπήρχαν παιδική χαρά και γήπεδο μπάσκετ.

Στη δεκαετία του 2000 η Αττικό Μετρό επιχείρησε να κατασκευάσει τον σταθμό του μετρό Κεραμεικός, προσπάθεια που εγκαταλείφθηκε για να κατασκευαστεί αργότερα στη σημερινή του θέση.

11.137.000 Ευρώ

Στις 20 Σεπτεμβρίου του 2007 υπογράφεται σύμβαση ( Δες Εδώ) ανάμεσα στην Αττικό Μετρό ΑΕ 

και της τεχνικής εταιρείας ΚΑΠΕΤΑΝΙΔΗΣ ΑΤΕ για τη δημιουργία υπόγειου πενταώροφου χώρου στάθμευσης για μετεπιβίβαση στο Μετρό, χωρητικότητας 285 οχημάτων. Στο έργο αυτό περιλαμβάνεται και η ανάπλαση του επιφανειακού χώρου (έκταση περίπου 9 στρεμμάτων) προκειμένου να δημιουργηθεί μία ακόμη όαση πρασίνου στην καρδιά της ιστορικής Αθήνας.

Ο χώρος σήμερα

Μέχρι σήμερα ο χώρος στάθμευσης μετά από 11 χρόνια δεν έχει παραδοθεί.

Αποδοχή Δωρεάς Παιδικής Χαράς

Στις 20 Ιουλίου του 2011 η Οικονομική Επιτροπή του Δήμου Αθηναίων αποδέχεται τη δωρεά της εταιρίας ΚΑΠΕΤΑΝΙΔΗΣ ΑΤΕ προς τον Δήμο για την κατασκευή παιδικής χαράς.

Ακύρωση Δωρεάς

Στις 2 Απριλίου του 2014 η Οικονομική Επιτροπή του Δήμου Αθηναίων ακυρώνει τη δωρεά λόγω οικονομικής αδυναμίας της εταιρίας ΚΑΠΕΤΑΝΙΔΗΣ ΑΤΕ.

Εύλογα οι κάτοικοι αναριωτούνται, η στέρηση από τους κατοίκους της παιδικής χαράς στο Γκάζι, οφείλεται στην επί 3 χρόνια ολιγωρία της Δημοτικής Αρχής ή στην πολιτική της, η οποία αποτελεί συνέχεια της πολιτικής της προηγούμενης Δημοτικής Αρχής, για τη δημιουργία άλλης μιας γειτονιάς γκέτο με τη λειτουργία σε αυτή του πιο άναρχου διασκεδαστηρίου της χώρας, αποδομώντας κάθε λειτουργία γειτονιάς ???

Αντιγραφή:kerameikos.blogspot.gr

Φεστιβάλ Χρωμάτων Μεταξουργείου -Κεραμεικού ΧΡΩΜΑΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ!

14-15 Ιούνη 2014

Δημόσιο Σήμα (Λεωνίδου και Πλαταιών)

Πλατεία Αυδή & πέριξ

2ο Φεστιβάλ Χρωμάτων ή αλλιώς 3ο συνολικά μαζί με το 1ο ΦεστιβΓάλ Χρωμάτων Μεταξουργείου -Κεραμεικού. το πιασες? έτος 2014

Πανήγυρι Χρώματος και Μουσικής - - - με δημιουργικές δράσεις…. παιχνίδια με ανακυκλώσιμα υλικά και συσκευασίες, πολύχρωμα αξεσουάρ γεμάτα χρώμα για παιδιά και για παντοτινά παιδιά, bubbles με την MrS & MrS BubbLe, τσίρκο, ξυλοπόδαρους, το παιχνίδι του Κύκλωπα, Χουλα Χουπ, Yoga Practices, κατασκευές και επισκευές στο ΔΣ με παλέτες, strEEt aRt pRojects, DJ sets, lIvE muSiC, χορό, νΤου(σ)οκολάτας με πραγματικό μΠεν μαρί :-), χΡωμανατοπΕτΑματα πολυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυ τρελή διάθεση, τεΡάΣτιΑ Χαμόοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοογελα και ποΛύ πολύ ΠοΛΥΥΥΥΥ ΑγΑπΗ!! !

Το όλο εγχείρημα είναι μία αυτό-οργανωμένη προσπάθεια, και στηρίζεται στην προσωπική ενέργεια των ανθρώπων που το διοργανώνουν, στην γειτονιά και φυσικά σε όσους από εσάς θέλουν να βοηθήσουν.Είναι εντελώς μη κερδοσκοπικό! Κάθε βοήθεια και κατά την διάρκεια του Φεστιβάλ είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτη!!

Μουσικοί, μπάντες, καλλιτέχνες, street performers, ακροβάτες , grafiti artists, χορευτές, χειροτέχνες, άνθρωποi με πολύχρωμες ιδέες που απλά θέλουν να δουν πως μπορούν να βοηθήσουν μπορούν να ξεκινήσουν να έρχονται στις συναντήσεις σΥμΠαΡαγΩΓηΣ του επόμενου Φεστιβάλ Χρωμάτων:)))!

Για πληροφορίες και συμμετοχές:

festivalcolors@gmail.com

https://www.facebook.com/colorsfestivalmetaxourgeio

Δήμος Αθηναίων: Παιδική Χαρά ?? Ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε..

Ο Δήμος Αθηναίων δεν κατάφερε να διαχειριστεί δωρεά παιδικής χαράς, ενώ δεν επέβαλε στην 

Αττικό Μετρό, ως ιδιοκτήτης οικοπέδου, να επαναφέρει τις προηγούμενες χρήσεις που ωφελούσαν τη γειτονιά ( γήπεδο μπάσκετ, παιδική χαρά).

Η ολιγωρία της Δημοτικής Αρχής, το μόνο που δεν εξυπηρετεί με τις μη ενέργειες της. είναι τα συμφέροντα των κατοίκων και όσων αντιστέκονται και εξακολουθούν επίμονα να μένουν στο Κέντρο της πόλης.

Το οικόπεδο, ιδιοκτησίας του Δήμου Αθηναίων, στην γωνία των οδών Πειραιώς και Ιερά Οδός, φιλοξενούσε για χρόνια τη Κεντρική Λαχαναγορά Αθηνών. Μετά την μεταφορά της αγοράς στου Ρέντη στη δεκαετία του 1960, ο χώρος σταδιακά διαμορφώθηκε σε χώρο πρασίνου ενώ υπήρχαν παιδική χαρά και γήπεδο μπάσκετ.

Στη δεκαετία του 2000 η Αττικό Μετρό επιχείρησε να κατασκευάσει τον σταθμό του μετρό Κεραμεικός, προσπάθεια που εγκαταλείφθηκε για να κατασκευαστεί αργότερα στη σημερινή του θέση.

11.137.000 Ευρώ 

Στις 20 Σεπτεμβρίου του 2007 υπογράφεται σύμβαση ( Δες Εδώ) ανάμεσα στην Αττικό Μετρό ΑΕ 

και της τεχνικής εταιρείας ΚΑΠΕΤΑΝΙΔΗΣ ΑΤΕ για τη δημιουργία υπόγειου πενταώροφου χώρου στάθμευσης για μετεπιβίβαση στο Μετρό, χωρητικότητας 285 οχημάτων. Στο έργο αυτό περιλαμβάνεται και η ανάπλαση του επιφανειακού χώρου (έκταση περίπου 9 στρεμμάτων) προκειμένου να δημιουργηθεί μία ακόμη όαση πρασίνου στην καρδιά της ιστορικής Αθήνας.

Ο χώρος σήμερα 

Μέχρι σήμερα ο χώρος στάθμευσης μετά από 11 χρόνια δεν έχει παραδοθεί.

Αποδοχή Δωρεάς Παιδικής Χαράς 

Στις 20 Ιουλίου του 2011 η Οικονομική Επιτροπή του Δήμου Αθηναίων αποδέχεται τη δωρεά της εταιρίας ΚΑΠΕΤΑΝΙΔΗΣ ΑΤΕ προς τον Δήμο για την κατασκευή παιδικής χαράς.

Ακύρωση Δωρεάς 

Στις 2 Απριλίου του 2014 η Οικονομική Επιτροπή του Δήμου Αθηναίων ακυρώνει τη δωρεά λόγω οικονομικής αδυναμίας της εταιρίας ΚΑΠΕΤΑΝΙΔΗΣ ΑΤΕ.

Εύλογα οι κάτοικοι αναριωτούνται, η στέρηση από τους κατοίκους της παιδικής χαράς στο Γκάζι, οφείλεται στην επί 3 χρόνια ολιγωρία της Δημοτικής Αρχής ή στην πολιτική της, η οποία αποτελεί συνέχεια της πολιτικής της προηγούμενης Δημοτικής Αρχής, για τη δημιουργία άλλης μιας γειτονιάς γκέτο με τη λειτουργία σε αυτή του πιο άναρχου διασκεδαστηρίου της χώρας, αποδομώντας κάθε λειτουργία γειτονιάς ???

kerameikos.blogspot.gr

Θεατρική παράσταση για παιδιά: «Ξημερώνει» από το ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

 Πέμπτη 8 Μαΐου 2014, έξω από το «Πέτρινο», στην Σπ. Πάτση και Σιδηροκάστρου…

17.00   Μουσική, μουσικό παιχνίδι για παιδιά.
18.00   Αξιοπρεπείς ελεύθεροι χώροι και βρεφονηπιακοί σταθμοί. Πώς  θα γίνει ;  Συζήτηση με την Ανοιχτή Πόλη.

19.00   Θεατρική παράσταση για παιδιά:  «Ξημερώνει» από το ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

Η Είσοδος για το κοινό θα είναι ΕΛΕΥΘΕΡΗ

·         Να ανοίξει ξανά το Πέτρινο.

·         Να υπάρχουν ανθρώπινοι ελεύθεροι χώροι.  Βρεφονηπιακοί-παιδικοί  σταθμοί για όλα τα παιδιά.

·         Να ανοίξει ο βρεφονηπιακός σταθμός στη Σπ. Πάτση.

Οι χωρίς μεσάζοντες το Σάββατο στον Κολωνό !

Το Σάββατο 12 Απριλίου 2014 από τις 10.00π.μ-14.00μ.μ. στην Πλατεία Σ. Πέτρουλα(Λένορμαν) θα γίνει 4η διανομή τροφίμων από το κίνημα "Χωρίς Μεσάζοντες".

Εκτός από τα συνηθισμένα προιόντα θα διατίθενται και φυσικά σαπούνια και καλλυντικά καθώς και χειροποίητες λαμπάδες.

Για συμμετοχή στην διανομή είναι υποχρεωτική η παραγγελία

Φόρμες παραγγελιών υπάρχουν στο Ηριδανό και στο www.agrotopia.gr

Για την καλύτερη οργάνωση της διάθεσης των προιόντων παραγγελίες θα γίνονται δεκτές μέχρι Τετάρτη 9 Απριλίου

Εικόνες του χθες ίχνη στο σήμερα...

Ανοιχτή συνέλευση της Ανοιχτής Πόλης

Ολοι αύριο το πρωί στο ΙΚΑ της γειτονιάς μας !!! Θέλουν να το κλείσουν, να μην το επιτρέψουμε

Συμμετέχουμε στο κάλεσμα των εργαζομένων και των γιατρών για το κλείσιμο του ΕΟΠΥΥ .

Συγκεντρωνόμαστε έξω από από το ΙΚΑ της γειτονιάς μας, Κειριαδών 4 , κάτω Πετράλωνα την Δευτέρα 8μμ

Κάτοικοι της περιοχής

"Γεννήθηκε" η ιδέα ενός αντιφασιστικού δικτύου από τον χώρο του αθλητισμού

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη (5/2) η εκδήλωση της αντιφασιστικής επιτροπής Κεραμεικού – Μεταξουργείου – Ακαδημίας Πλάτωνα με θέμα «Ο φασισμός στα γήπεδα».

Στην εκδήλωση, που έγινε στο bar - πολυχώρο kreuzberg ο κόσμος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της επιτροπής καθώς πέρασαν πάνω από 80 άτομα. Επί 2,5 ώρες έγιναν τοποθετήσεις σχετικά με το φαινόμενο του φασισμού στις κερκίδες και για το πώς οι ακροδεξιοί βρίσκουν «καταφύγιο» στην εξέδρα, προσπαθώντας να «στρατολογήσουν» κόσμο και να τους ποτίσουν με το φασιστικό τους δηλητήριο.

Κεντρικοί ομιλητές ήταν οι Γιώργος Χελάκης, Διονύσης Ελευθεράτος και Χουάν Ραμόν Ρότσα, ενώ τον συντονισμό έκανε ο Διονύσης Δεσύλλας. Τοποθετήθηκαν, επίσης, η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και υποψήφια για την Περιφέρεια Αττικής, Ρένα Δούρου, ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και υπεύθυνος του τομέα ποδοσφαίρου του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Μάλλιαρης και ο δημοσιογράφος - οικονομολόγος, Λεωνίδας Βατικιώτης από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το Ιnfowar.

Εγιναν παρεμβάσεις από αρκετούς παρευρισκομένους, οι οποίοι στάθηκαν στους τρόπους στους οποίους πρέπει να καταπολεμηθεί το φαινόμενο, το οποίο δεν είναι, φυσικά, τωρινό, αλλά πιο επίκαιρο από ποτέ. Υπήρξαν, επιπλέον, διαφορετικές απόψεις σε κάποια ζητήματα όπως το αν το ποδόσφαιρο είναι το σύγχρονο όπιο του λαού. ή αν όσοι ασχολούνται με αυτό είναι υπάλληλοι των προέδρων. Πάνω σε αυτά αλλά και γενικά έγινε ένας άκρως εποικοδομητικός διάλογος.

Στην εκδήλωση προτάθηκε και «γεννήθηκε» η ιδέα ενός αντιφασιστικού δικτύου από τον χώρο του αθλητισμού, στο οποίο θα συμμετέχουν αθλητές, παλαίμαχοι, δημοσιογράφοι και άνθρωποι του χώρου. Είναι μια ιδέα που άρεσε και θα συζητηθεί στο άμεσο μέλλον, με σκοπό τη δημιουργία ενός τέτοιου δικτύου, το οποίο με έντονη δράση θα καταδεικνύει γιατί στον αθλητισμό δεν χωράει ο φασισμός και οι πρακτικές του.

left.gr

«Με λένε Μιχάλη. Γεννήθηκα το 1980 στην Αθήνα, στο “Μητέρα”»…

Οι γονείς μου τότε έμεναν στο Παγκράτι. Μετά τη γέννα μου μετακομίσαμε στα Πατήσια. Οι γονείς μου είναι από τη Νιγηρία. Ο πατέρας μου ήρθε στην Ελλάδα για να σπουδάσει, τη δεκαετία του ΄70. Ύστερα από κάποια χρόνια έφερε και τη μητέρα μου. Από τα παιδικά μου χρόνια δεν θυμάμαι πολλά πράγματα. Στο δημοτικό τα πήγαινα μια χαρά με τα άλλα παιδιά. Μόνο όταν τσακωνόμαστανστο ποδόσφαιρο με στολίζανε με βρισιές του τύπου «αράπης» και τα σχετικά.

Ήμουν ο μόνος μαύρος στο σχολείο μου. Θυμάμαι επίσης ένα σκηνικό. Μια μέρα, έπειτα από τσακωμό, κάποια παιδιά με είχαν βάλει στη μέση και με έβριζαν. Τότε ένα παιδί που τον έλεγαν Ηλία όρμησε εναντίον τους για να με υπερασπιστεί. Από τότε γίναμε κολλητοί φίλοι. Τα πρώτα χρόνια στο σπίτι μιλούσαμε νιγηριανά και αγγλικά. Αυτό όμως με εμπόδιζε για τα μαθήματα. Μέχρι που ο δάσκαλος κάλεσε τους γονείς μου και τους είπε ότι έπρεπε να μιλήσουμε ελληνικά στο σπίτι.


Με τα χρόνια επικράτησαν τα ελληνικά στο σπίτι μας. Ελληνικά και hiphop. Από εννέα χρονών μιλώ μόνο ελληνικά. Μιλώ επίσης άψογα αγγλικά, ενώ τα νιγηριανά τα καταλαβαίνω αλλά δεν τα μιλώ πια. Το πάθος για τη μουσική το «κόλλησα», ίσως, επειδή μεγάλωσα ανάμεσα σε διάφορους γλωσσικούς ήχους. Στο γυμνάσιο παθιάστηκα με τα γκράφιτι, τη hip-hop και τη Dram΄Ν΄ Βase. Είναι χρόνια που περνούν διοργανώνοντας πάρτι και ανταλλάσσοντας κασέτες με τα φιλαράκια. Εκείνη την περίοδο μπήκε έντονα η θρησκεία στη ζωή μου. Μαζί της και η πρώτη υπαρξιακή σύγκρουση. Γιατί η θρησκεία έλεγε «ειρήνη υμίν», ενώ το hip-hop μιλούσε για εξέγερση. Η θρησκεία ήταν ευχή, το hip-hop δράση. Το hip-hop και τα γκράφιτι ήταν για μένα ένα είδος ξεσπάσματος. Τότε, για πρώτη φορά, άρχισα να γράφω στίχους. Έγραφα και για τον ρατσισμό. Ξαφνικά συνειδητοποίησα κάτι που είχα απωθήσει: το χρώμα της επιδερμίδας μου.


Το να είσαι μαύρος. Εγώ είμαι περήφανος που είμαι μαύρος. Το να είσαι μαύρος όμως σημαίνει ότι συναντάς μπροστά σου έναν τοίχο. Σημαίνει ότι πρέπει να ξοδεύεις πολλή ενέργεια για να πείσεις τους γύρω σου ότι δεν είσαι γεννημένος μόνο για να πουλάς CD και να παίξεις μπάσκετ. Ότι μπορείς να γίνεις γιατρός, λογοτέχνης, σχεδιαστής μόδας, οτιδήποτε. Το να είσαι μαύρος σημαίνει ότι ζεις με αυτό το χρώμα, το αναπνέεις, ότι δεν σε αφήνουν ποτέ να νιώσεις αόρατος. Τη μεγαλύτερη έκπληξη την προκαλείς όταν μιλάς ελληνικά χωρίς προφορά. Παθαίνουν πλάκα. Μερικοί κάθονται με το στόμα ανοιχτό και σε κοιτάνε σαν εξωγήινο. Τέλος πάντων… Ένα καλοκαίρι στη Σύρο. Η ανατροπή στη ζωή μου συνέβη ένα καλοκαίρι στη Σύρο.


Μόλις είχα τελειώσει το λύκειο. Ήθελα τότε να μπω στη Σχολή Καλών Τεχνών και άρχισα να κάνω ιδιαίτερα μαθήματα ελευθέρου σχεδίου. Το καλοκαίρι πήγα στη Σύρο για να δουλέψω στο εργαστήριο της δασκάλας μου. Έκανα βόλτα ένα απόγευμα, όταν ξαφνικά μπροστά στα πόδια μου σταμάτησε ένα αστυνομικό τζιπ. Βγήκαν έξω δυο αστυνομικοί και μου ζήτησαν τα χαρτιά. Είχα μαζί μου τη ληξιαρχική πράξη γέννησης. Θεωρούσα ότι ήταν αρκετή, αφού είχα γεννηθεί στην Ελλάδα. Με πήγαν στο Τμήμα. Μου είπαν ότι τα χαρτιά μου είναι ελλιπή. Ένας από τους αστυνομικούς μού είπε ότι θα με απελάσουν. «Πού θα με απελάσετε;», ρώτησα. «Στα σύνορα και να πας από εκεί που ήρθες», μου απάντησε. «Εγώ δεν ήρθα από πουθενά. Έχω γεννηθεί στην Ελλάδα», είπα. Δεν πήρα απάντηση. Απέλαση, σύνορα, όλα αυτά μου φαίνονταν σαν ταινία. Έφυγε η γη κάτω από τα πόδια μου και είχα κατατρομάξει. Έμεινα εκεί τρεις μέρες, στο σκοτάδι, κοιμόμουν χάμω, σε ένα μικροσκοπικό κελί με δυο Πακιστανούς που δεν μιλούσαν ούτε ελληνικά ούτε αγγλικά. Αυτές οι τρεις μέρες ανέτρεψαν τα πάντα μέσα μου. Με τη μεσολάβηση φίλων και δικηγόρων με άφησαν ελεύθερο. Τότε άρχισαν να με βασανίζουν τα ερωτήματα.


Ποιος ήμουν; Τώρα καταλάβαινα γιατί δεν με καλούσαν φαντάρο, όπως συνέβαινε με όλους τους φίλους μου. «Φίλε μου, εσύ είσαι ξένος», έλεγα στον εαυτό μου. Και πάλι δεν ήθελα να το πιστέψω όμως. Σκεφτόμουν ότι οι αστυνομικοί είχαν κάνει λάθος. Ήταν ένας μηχανισμός άμυνας για να μη διαλυθώ. Τα χαρτιά, τα χαρτιά, τα χαρτιά. Όταν εισέβαλε στη ζωή μου η λέξη χαρτιά και αλλοδαπός όλα καθάρισαν πλέον. Ρώτησα τους υπαλλήλους στον δήμο εάν μπορώ να βγάλω ελληνική ταυτότητα επειδή έχω γεννηθεί εδώ. Μου απάντησαν κοφτά: «όχι». Μετά ήρθαν οι ουρές, οι βεβαιώσεις, τα ένσημα, τα γραφεία, οι υπάλληλοι, η ατελείωτη αναμονή. Και όταν βγαίνει η άδεια παραμονής είναι ληγμένη. Ξανά ουρές, βεβαιώσεις, ένσημα, γραφεία, υπάλληλοι, ατελείωτη αναμονή. Με αυτά θα φας όλη τη ζωή σου.


Τα καλύτερα χρόνια σου φεύγουν κυνηγώντας τα χαρτιά. Δεν μπορείς να πας πουθενά. Τα όνειρα για το πανεπιστήμιο τα εγκατέλειψα γιατί κυνηγούσα τα χαρτιά. Με κάλεσαν το 2002 στη Γαλλία για να εκπροσωπήσω την Ελλάδα σε ένα φεστιβάλ θεάτρου δρόμου. Δεν πήγα γιατί δεν είχα χαρτιά. Ήθελα να ανοίξω μια δική μου δουλειά, δεν μπόρεσα γιατί δεν είχα χαρτιά. Τα ελληνικά είναι η γλώσσα σου… Νιώθεις σιγά σιγά να ανοίγει ένα χαντάκι ανάμεσα σε σένα και στους φίλους σου. Εκείνοι προχωράνε, κυκλοφορούν ελεύθεροι. Αυτό που για σένα αποτελεί ζήτημα ζωής και θανάτου, γι΄ αυτούς είναι ένα τίποτα. Επειδή δεν έχεις κανονικά χαρτιά δεν μπορείς να κάνεις σχέδια για το μέλλον. Σκέψου τι κατάπτωση. Να είσαι είκοσι χρόνων και να μην μπορείς να κάνεις σχέδια για το μέλλον. Φθείρεσαι ανεπαίσθητα, γίνεσαι μικρός, κλείνεσαι στον εαυτό σου. Πρέπει να προσέχεις πολύ για να μη γίνεις ανθρωπάκι.


Για να μη δεις όλους τους γύρω σου ως εν δυνάμει εχθρούς. Ύστερα έρχονται άλλες ερωτήσεις. Τι είσαι; Γεννήθηκες εδώ, τραγουδάς τον εθνικό ύμνο της Ελλάδας, στο σχολείο είπες ποιήματα για την 25η Μαρτίου. Και όμως σε θεωρούν αλλοδαπό. Στη Νιγηρία εσύ δεν έχεις πάει ποτέ. Τα ελληνικά είναι η γλώσσα σου. Τι είσαι λοιπόν; Πρέπει να είσαι τρεις φορές τρελός για να μην τρελαθείς. Πρέπει να παλέψεις με νύχια και με δόντια για να μην αφήσεις την πραγματικότητα να σε ξεκάνει. Τι κάνω αυτή τη στιγμή; Ασχολούμαι πολύ με τη μουσική και με το θέατρο του δρόμου. Τώρα δουλεύω στον «Κοσμοπολιτισμό», ένα πολιτιστικό κέντρο που διοργανώνει και πολλά ενδιαφέροντα event με μετανάστες καλλιτέχνες. Τα χαρτιά; Τα περιμένω ακόμα, εδώ και δυο χρόνια. Το μέλλον; Το μέλλον, φίλε μου, είναι τα όνειρά μου. Αυτά είναι η ασπίδα και η ελευθερία μου…»


του Gazmend Kapllani


Πηγή: insurancedaily.gr

Ο φασισμός στα γήπεδα.Εκδήλωση της Αντιφασιστικής Επιτροπής Κεραμεικού

Η Αντιφασιστική Επιτροπή Μεταξουργείου - Κεραμεικού οργανώνει ανοιχτή εκδήλωση-συζήτηση με θέμα:

Ο φασισμός στα γήπεδα

Ανεργία, λιτότητα, συντριβή των εργασιακών δικαιωμάτων, περιορισμός των ατομικών ελευθεριών, κρατική καταστολή, φασιστικά φαινόμενα και εσείς ασχολείστε με τη μπάλα…(;) θα μπορούσε να σχολιάσει κάποιος. 

Ναι γιατί το γήπεδο και η κερκίδα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας..

Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου – 8μμ

cafe – bar Kreuzberg, Πλαταιών & Σφακτηρίας, Μεταξουργείο

Ομιλητές:

Γιώργος Χελάκης
Διονύσης Ελευθεράτος
Χουάν Ραμόν Ρότσα

Συντονισμός συζήτησης: Διονύσης Δεσύλλας

Τα τελευταία χρόνια, εντοπίζουμε το φαινόμενο της αύξησης του ρατσισμού και του εθνικιστικού μίσους στα γήπεδα. Οι φασίστες της Χρυσής Αυγής προσπαθούν να αναπτυχθούν αριθμητικά (και) μέσω της κερκίδας και των συνδέσμων, στρατολογώντας κόσμο, μπολιάζοντας το φασιστικό τους δηλητήριο.
Δεδομένου ότι το αντιφασιστικό κίνημα έχει παλιές παραδόσεις στα γήπεδα, δεν είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε τους φασίστες να παίξουν μπάλα.
Όπως παλεύουμε στις γειτονιές μας, στους χώρους εργασίας, στα σχολεία και στις σχολές μας, έτσι και στο γήπεδο οφείλουμε να απομονώσουμε τις εθνικιστικές κραυγές και κάθε είδος ρατσισμού.


Αντιφασιστική Επιτροπή Μεταξουργείου - Κεραμεικού

Ο συνδικαλισμός του μέλλοντός μας

Η θεματική για την εργασία της Οργάνωσης Μελών του ΣΥΡΙΖΑ Μεταξουργείου/Κεραμεικού/Βοτανικού πραγματοποιεί συζήτηση με θέμα "Ο Συνδικαλισμός του μέλλοντός μας" με ομιλητές τους :

Στάθη Τραχανατζή συνδικαλιστή μέλος της διοίκησης του ΕΚΑ (Γενικός Γραμματέας)
Bledi Cuka συνδικαλιστή και μέλος της διοίκησης του ΣΕΤΤΕΑ (ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΩΝ και ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ)

Παρασκευή 31 Ιανουαρίου και ώρα 7μμ

στον Ηριδανό (Πλαταιών 32 Κεραμεικός)

θα προβληθεί ταινία μικρού μήκους για μια ιστορία ανιδιοτελούς συνδικαλισμού

Βόλιουμ φάιβ @ 23.02.2014

Μιχάλης Αφολάνιο: «Η αφρικανική κουλτούρα θα μας φέρει πιο κοντά»

Ο εκ των εμπνευστών του πολιτιστικού κέντρου «ANASA» εξηγεί πώς με όχημα το χορό και τη μουσική της Αφρικής προσβλέπει σε μια πιο ευτυχισμένη κοινωνία, χωρίς διακρίσεις ανάμεσα στα φύλα και στα χρώματα.

 «Στόχος μας είναι να καταρρίψουμε τα όρια και τις διακρίσεις, αγκαλιάζοντας όλους τους μετανάστες, τους καλλιτέχνες, τους νέους ανθρώπους που θέλουν να μάθουν και να προωθήσουν την αφρικανική κουλτούρα», λέει ο Μιχάλης Αφολάνιο. 

Ο Μιχάλης Αφολάνιο, μετανάστης δεύτερης γενιάς, μαζί με την Δάφνη Ασημακοπούλου δημιούργησαν το 2005 το πολιτιστικό κέντρο «ANASA» –που στα Σουαχίλι σημαίνει «χαρά της ζωής»– με πεδίο μελέτης, παρατήρησης και αναφοράς την αφρικανική κουλτούρα. Το «ANASA» είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που στοχεύει στο διαπολιτισμικό διάλογο μεταξύ των λαών, στην ένταξη και ενδυνάμωση των νέων αφρικανικής καταγωγής που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, μέσω της τέχνης και του πολιτισμού. 

Γεννήθηκα στην Ελλάδα και κατάγομαι από την Νιγηρία. Άρχισα να ασχολούμαι με την αφρικανική κουλτούρα από το 2000. Ο λόγος ήταν η ανάγκη μου να μάθω πιο πολλά πράγματα γύρω από τον συγκεκριμένο πολιτισμό. Από την εφηβεία μου μέχρι τα χρόνια της ενηλικίωσής μου οι αναφορές μου για αυτή την κουλτούρα ήταν λίγες. Δεν υπήρχαν πηγές που θα μπορούσαν να με κατατοπίσουν και να με βοηθήσουν, κι έτσι άρχισα την έρευνά μου μελετώντας αφρικανικά κρουστά. Μέσα από αυτό, άρχισα να μαθαίνω όλο και περισσότερα πράγματα γύρω από τα ήθη και τα έθιμα του αφρικανικού πολιτισμού. 

«Η αφρικανική κουλτούρα έχει αρκετά κοινά με την ελληνική. Ο χορός ενηλικίωσης των Μασάι, για παράδειγμα, είναι αντίστοιχος με τον αρχαίο ελληνικό πολεμικό χορό Πυρρίχιο…» 

Το 2003 γνώρισα την Δάφνη Ασημακοπούλου και το 2005 δημιουργήσαμε την ομάδα αφρικάνικου χορού και κρουστών «ANASA»: έκτοτε είμαστε σε μια διαρκή αναζήτηση, μουσικά και χορευτικά, με αρκετές παρουσιάσεις και live. Ο άξονας του πολιτιστικού κέντρου είναι η δημιουργικότητα από όπου και αν προέρχεται, χωρίς να εξαρτάται από χρώματα και φύλα. Στόχος μας είναι να καταρρίψουμε τα όρια και τις διακρίσεις , αγκαλιάζοντας όλους τους μετανάστες, τους καλλιτέχνες, τους νέους ανθρώπους που θέλουν να μάθουν και να προωθήσουν την αφρικανική κουλτούρα.

 

Η μουσική και ο χορός διευκολύνουν την απόλυτη επικοινωνία μεταξύ ανθρώπου και φύσης. Η αφρικανική τέχνη είναι ένα εργαλείο αποκάλυψης, μέσα από αυτήν μπορεί κανείς να ανακαλύψει τις βασικές μορφές και διαδικασίες του κόσμου μας. Το έργο τέχνης αντικατοπτρίζει αυτό που ο καλλιτέχνης ανακάλυψε στο περιβάλλον του και στον ίδιο του τον εαυτό. Είναι εργαλείο εκπαίδευσης, ξυπνάει την ευαισθησία μικρών και μεγάλων, ενθαρρύνει την πρωτοβουλία, δημιουργεί φλογερά ενδιαφέροντα και έντονες ψυχοσυναισθηματικές καταστάσεις, συνενώνει όλα όσα εμψυχώνουν το ανθρώπινο ον στις σχέσεις του με τη φύση και με τους ομοίους του, δίνει φωνή στην ενδότερη προσωπικότητά του και υπενθυμίζει τα φυσικά χαρακτηριστικά της ύπαρξής του. 

Η πίεση στα γυμνά πέλματα από την επαφή τους με τη γη και των χεριών πάνω στα κρουστά ανανεώνουν την εσωτερική ενέργεια, διώχνοντας τις εντάσεις, χαρίζοντας καλή διάθεση και ψυχική ισορροπία. Στην αφρικανική κουλτούρα ο χορός και η μουσική συνδέονται με τις βασικές αρχές που διέπουν την καθημερινή ζωή στην κοινότητα. Οι χοροί και οι μουσικές του αφρικανικού πολιτισμού απελευθερώνουν το σώμα μας, αλλά και τα συναισθήματά μας. 

Θεωρώ ότι η αφρικανική κουλτούρα έχει αρκετά κοινά με την ελληνική –όσο περίεργο κι αν ακουστεί αυτό σε κάποιους. Ο χορός ενηλικίωσης των Μασάι, για παράδειγμα, είναι αντίστοιχος με τον αρχαίο ελληνικό πολεμικό χορό Πυρρίχιο. Στην Ελλάδα όπως και σε ολόκληρη την Αφρική, τρέφουν ιδιαίτερο σεβασμό στους δεσμούς της οικογένειας και η φιλοξενία είναι από τα κύρια χαρακτηριστικά της κουλτούρας. 

Η αφρικανική κουλτούρα, όπως τη βιώνω μέσα από τη μουσική και τον χορό, έχει μια έντονη αίσθηση ελευθερίας, δυναμισμού και πηγαίας ευτυχίας! Αυτό θέλουμε να πετύχουμε μέσα από την προσπάθεια του ANASA Cultural Center, μια συνεύρεση ανθρώπων και πολιτισμών με στόχο την ελευθερία, την δημιουργία και την ανταλλαγή ιδεών και πληροφοριών.

Πηγή : Andro.gr [ http://www.andro.gr/drasi/anasa/ ]