Ο φασισμός στα γήπεδα.Εκδήλωση της Αντιφασιστικής Επιτροπής Κεραμεικού

Η Αντιφασιστική Επιτροπή Μεταξουργείου - Κεραμεικού οργανώνει ανοιχτή εκδήλωση-συζήτηση με θέμα:

Ο φασισμός στα γήπεδα

Ανεργία, λιτότητα, συντριβή των εργασιακών δικαιωμάτων, περιορισμός των ατομικών ελευθεριών, κρατική καταστολή, φασιστικά φαινόμενα και εσείς ασχολείστε με τη μπάλα…(;) θα μπορούσε να σχολιάσει κάποιος. 

Ναι γιατί το γήπεδο και η κερκίδα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας..

Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου – 8μμ

cafe – bar Kreuzberg, Πλαταιών & Σφακτηρίας, Μεταξουργείο

Ομιλητές:

Γιώργος Χελάκης
Διονύσης Ελευθεράτος
Χουάν Ραμόν Ρότσα

Συντονισμός συζήτησης: Διονύσης Δεσύλλας

Τα τελευταία χρόνια, εντοπίζουμε το φαινόμενο της αύξησης του ρατσισμού και του εθνικιστικού μίσους στα γήπεδα. Οι φασίστες της Χρυσής Αυγής προσπαθούν να αναπτυχθούν αριθμητικά (και) μέσω της κερκίδας και των συνδέσμων, στρατολογώντας κόσμο, μπολιάζοντας το φασιστικό τους δηλητήριο.
Δεδομένου ότι το αντιφασιστικό κίνημα έχει παλιές παραδόσεις στα γήπεδα, δεν είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε τους φασίστες να παίξουν μπάλα.
Όπως παλεύουμε στις γειτονιές μας, στους χώρους εργασίας, στα σχολεία και στις σχολές μας, έτσι και στο γήπεδο οφείλουμε να απομονώσουμε τις εθνικιστικές κραυγές και κάθε είδος ρατσισμού.


Αντιφασιστική Επιτροπή Μεταξουργείου - Κεραμεικού

Mεταξουργείο, Κεραμεικός, Βοτανικός

Της Ελενης Πορταλιου Το άρθρο βασίζεται σε εισήγηση στην εκδήλωση «Ιστορικές διαδρομές στην Αθήνα. Κάτω εκεί … στο Μεταξουργείο, στον Κεραμεικό, στον Βοτανικό. Το χθες, το σήμερα, το αύριο», από τον τοπικό ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, στον Πολυχώρο Ηριδανός (3.6.2013)
Ιστορικές συνοικίες με μέλλον

Τρεις μεγάλοι αρχαίοι δρόμοι διέσχιζαν τις συνοικίες του Μεταξουργείου, του Κεραμεικού και του Βοτανικού συγκλίνοντας στον Κεραμεικό: η οδός Πειραιώς που ένωνε τον Πειραιά με την Αθήνα, η Ιερά Οδός που ένωνε την Ελευσίνα με την Αθήνα και ο λεγόμενος «δρόμος», που συνέδεε την Ακαδημία Πλάτωνος με τον Κεραμεικό. Η αρχαιότητα ζει σε πολλά σημερινά τοπωνύμια, δρόμους, διάσπαρτες αρχαιότητες και, βεβαίως, στο πρώτο δημόσιο νεκροταφείο της Αθήνας, στον Έξω Κεραμεικό, ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της πόλης. Ο Έσω Κεραμεικός ήταν στην αρχαιότητα η συνοικία των τεχνιτών κεραμέων --αγγειοπλαστών και αγγειογράφων-- που είχαν εδώ τα εργαστήριά τους.

Μετά το 1821 και το πρώτο σχέδιο της Αθήνας των Κλεάνθη-Σάουμπερτ, τροποποιημένο από τον Κλέντσε, διαμορφώνεται το σημερινό ιστορικό κέντρο, που για αρκετές δεκαετίες του 19ου αιώνα συμπίπτει σε μεγάλο βαθμό με την ίδια την πόλη. Αν τα Ανάκτορα

Χρώμα παντού!

Μεγάλες φωτογραφίες από το 2ο Φεστιβάλ Χρωμάτων που άλλαξε για λίγο την εικόνα του Μεταξουργείου.

Φωτογραφίες: Πηνελόπη Γερασίμου

Μια διαφορετική πολυχρωμία, κυριολεκτική αυτή τη φορά, συναντούσε το Σαββατοκύριακο όποιος περνούσε από το Δημόσιο Σήμα στον Κεραμεικό και την πλατεία Αυδή στο Μεταξουργείο.

Πώς θα σας φαινόταν αν, εκεί που κάνετε την Κυριακάτικη βόλτα σας, βλέπατε δέκα ανθρώπους να κάνουν υπαίθρια yoga, δίπλα τους μια παρέα παιδιών προσχολικής και σχολικής ηλικίας να ζωγραφίζουν και να κάνουν χειροτεχνίες, ενώ ένας καλλιτέχνης του είδους κάνει body painting με κισσούς, μαργαρίτες και άλλα άνθη σε όποιον θέλει να «ανθίσει», ανεξαρτήτως ηλικίας; Και μάλιστα, όταν την ίδια στιγμή κάποιος προσπαθεί μπροστά στο φακό της φωτογραφικής μηχανής να φάει όσα περισσότερα καυτερά chili μπορεί για να κερδίσει ένα γλαστράκι με τον εν λόγω σπόρο;

Το 2ο Φεστιβάλ Χρωμάτων έδωσε ζωή και χρώμα στις γειτονιές αυτών των περιοχών και κατάφερε να συνδυάσει μια ποικιλία ανθρώπων-από παιδιά που είχαν έρθει με τους γονείς τους και ξετρελάθηκαν με το παιχνίδι με τα χρώματα, μέχρι φοιτητές, τουρίστες, ρομά, ανθρώπους κάθε ηλικίας που ήθελαν να βοηθήσουν και το έκαναν, Έλληνες και ξένοι-, αλλά και δράσεων.

«Υπάρχει ποικιλία στους ανθρώπους που έρχονται» λέει η Πεπίτα, εθελόντρια του Φεστιβάλ. «Το Φεστιβάλ Χρωμάτων είναι μια αφορμή για ανθρώπινες σχέσεις. Το επιθυμητό είναι αυτό εδώ, να μην έχω ιδέα τι είναι ο καθένας και παρ’ όλα αυτά να παίρνω κάτι και να δίνω κάτι στον καθένα».

Στο Δημόσιο Σήμα οι εθελοντές δούλευαν επί ώρες για να φτιάξουν καθίσματα, ώστε να μπορούν οι κάτοικοι να απολαμβάνουν το πάρκο. «Θα φτιάξουμε καθιστικές περιοχές τις οποίες θα γεμίσουμε με χρώμα σε επόμενη δράση. Πάνω απ’ όλα, θέλουμε

2ο Φεστιβάλ Χρωμάτων Μεταξουργείου – Κεραμεικού

To Σάββατο 19 και την Κυριακή 20 Οκτωβρίου θα λάβει χώρα στο Μεταξουργείο το 2ο Φεστιβάλ Χρωμάτων, μια πανήγυρις χρώματος και μουσικής με συναυλίες, εικαστικές παρεμβάσεις, φυτεύσεις, στριιτ αρτ,τσίρκο, bollywood dancing, χρωματοπόλεμο και “καυτερές” φωτογραφίες! Είναι μια απόπειρα των ανθρώπων που δρουν,ζουν και δημιουργούν σε αυτή τη γειτονιά του κέντρου της Αθήνας να συμπυκνώσουν την καθημερινή δημιουργία σε μια πανδαισία χρώματος, σαν αυτή του Μεταξουργείου, άνθρωποι κάθε χρώματος σε μια μικρή γειτονιά του κέντρου της Αθήνας, ένα ζωντανό κολάζ που ανασαίνει.

Από τις 2 το μεσημέρι στο Δημόσιο Σήμα (Λεωνίδου και Πλαταιών) θα ξεκινήσουν εργαστήρια κατασκευής επίπλων εξωτερικού χώρου για να κάνουμε πιο λειτουργικό το δημόσιο χώρο και εικαστικές παρεμβάσεις που θα απλωθούν στους γύρω δρόμους, επιπλέον πολλές μικρές εκπλήξεις σας περιμένουν και στις πιο ανύποπτες γωνιές του Μεταξουργείου.

Το όλο εγχείρημα είναι μία αυτο-οργανωμένη προσπάθεια που στηρίζεται στην προσωπική ενέργεια των ανθρώπων που το διοργανώνουν, στην γειτονιά και φυσικά σε όσους από εσάς θέλουν να βοηθήσουν. Κάθε βοήθεια και ειδικά κατά τις ημέρες του φεστιβάλ είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτη!

Για πληροφορίες και συμμετοχές:

festivalcolors@gmail.com

https://www.facebook.com/colorsfestivalmetaxourgeio

βΑζουμε χΡώμα στο Γκρι!

Δημόσιο Σήμα (Λεωνίδου και Πλαταιών)

Πλατεία Αυδή & πέριξ

Ώρα έναρξης 14:00 (αυστηρά!)

"Μεταξουργείο"...Σωτηρία Μπέλλου

Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Μουσική: Ηλίας Ανδριόπουλος.
Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου, «ΛΑΪΚΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ», 1980.

Στο Μεταξουργείο
σβήσανε τα φώτα
έπεσε σκοτάδι κι εγώ κρύωνα
Και το κλάμα αρχίσαν
μες στα συνεργεία
τα σιδεροπρίονα

Κι όλα ξεχασμένα
παραπεταμένα
τ άφησες κι εχτές
Κι έγινε η Ελλάδα
όπως του Σπαθάρη
ο παλιομπερντές

Τώρα το φεγγάρι
σαν τον σκουπιδιάρη
σάρωσε αγάπες κι αμαρτήματα
Κι ο βραχνάς κουρνιάζει
σαν το νυχτοπούλι
μες στα παραπήγματα.