ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
Μητέρες με μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι, πιτσιρικάδες και νέοι γύρω στα 25-30, άλλοι καθισμένοι στις καρέκλες, άλλοι όρθιοι, περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους για να εξεταστούν. Στη γραμματεία τρεις εθελοντές κατευθύνουν τον κόσμο στον αρμόδιο γιατρό, ενώ σηκώνουν παράλληλα τα τηλέφωνα για τα νέα ραντεβού.
Ο χώρος υποδοχής του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου στο Ελληνικό (ΜΚΙΕ) θυμίζει μικρή νοσοκομειακή μονάδα. «Δεν αντικαθιστούμε το κράτος, αλλά το πιέζουμε για σταθεί στο ύψος των ευθυνών του», σπεύδουν να ξεκαθαρίσουν οι εθελοντές.
Το ΜΚΙΕ λειτουργεί από το 2011 στην πρώην αμερικανική βάση, δίπλα από το πολιτιστικό κέντρο, σε απόσταση αναπνοής από το μετρό.
Το ΜΚΙΕ λειτουργεί από το 2011 στην πρώην αμερικανική βάση, δίπλα από το πολιτιστικό κέντρο, σε απόσταση αναπνοής από το μετρό.
Καθημερινά προσφέρει χωρίς καμία διάκριση δωρεάν πρωτοβάθμια ιατρική φροντίδα και φαρμακευτική αγωγή σε όλους τους ανασφάλιστους, άπορους και άνεργους ασθενείς, με στόχο, όμως, όχι μόνο να βοηθήσει όσους βρίσκονται σε δυσχερή οικονομική θέση, αλλά και να συμπαρασύρει τον κόσμο που πλήττεται στη διεκδίκηση της περίθαλψης για όλους κόντρα στην λογική «πέθανε αν είσαι φτωχός».
Είναι μία από τις δεκάδες δομές αλληλεγγύης που έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια ως απάντηση στον αποκλεισμό μεγάλης μερίδας πολιτών από την περίθαλψη, καθότι δεν έχουν χρήματα να καλύψουν είτε μια επέμβαση, είτε να πάρουν ένα φάρμακο των 3 ευρώ.
Η «Αυγή» έκανε οδοιπορικό σε κοινωνικά ιατρεία και φαρμακεία της Αττικής, ενώ ήρθε σε επικοινωνία με αντίστοιχες πρωτοβουλίες στην περιφέρεια.
Η δική τους «ανάπτυξη», όσο κι αν μοιάζει οξύμωρο, φανερώνει την καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου. Κάθε ΚΙΦΑ που σχηματίζεται απ' τη μια φέρνει ελπίδα κι από την άλλη υποδηλώνει την κοινωνική εξαθλίωση που καθιστά την παρουσία του απαραίτητη.
«Ασθενείς δίνουν από τα φάρμακά τους σε άλλους»
Τους τελευταίους μήνες οι επισκέψεις στο ΜΚΙΕ έχουν πολλαπλασιαστεί. «Το πρώτο εξάμηνο είχαμε 600 κι από πέρυσι το καλοκαίρι μέχρι σήμερα έχουμε 10.000», λέει στην «Αυγή» ηΜαρίτα Κόρλεϊ, εθελόντρια, 54 ετών, άνεργη εδώ και 5 χρόνια. «Άμα είσαι πιτσιρικάς, είσαι άπειρος και δεν σε παίρνουν για δουλειά, άμα είσαι 45 και πάνω, είσαι πολύ μεγάλος και δεν αντέχεις».
«Ασθενείς δίνουν από τα φάρμακά τους σε άλλους»
Τους τελευταίους μήνες οι επισκέψεις στο ΜΚΙΕ έχουν πολλαπλασιαστεί. «Το πρώτο εξάμηνο είχαμε 600 κι από πέρυσι το καλοκαίρι μέχρι σήμερα έχουμε 10.000», λέει στην «Αυγή» ηΜαρίτα Κόρλεϊ, εθελόντρια, 54 ετών, άνεργη εδώ και 5 χρόνια. «Άμα είσαι πιτσιρικάς, είσαι άπειρος και δεν σε παίρνουν για δουλειά, άμα είσαι 45 και πάνω, είσαι πολύ μεγάλος και δεν αντέχεις».
Την ιστορία της κ. Κόρλεϊ κάπου την έχουμε ξανακούσει. Απ' τον γείτονά μας, που έκλεισε το μαγαζί του, απ' τον πατέρα μας, δημόσιο υπάλληλο, που απολύθηκε λίγο πριν τη σύνταξη κι ας μην έβαλε ποτέ του βύσμα, από τον φίλο μας, νέο πτυχιούχο που βρίσκει μόνο 200-300 ευρώ μαύρα, ίσως να τη βιώνουμε κι εμείς οι ίδιοι.
Κοινωνικό Ιατρείο δεν σημαίνει φιλανθρωπικό ίδρυμα.
Κοινωνικό Ιατρείο δεν σημαίνει φιλανθρωπικό ίδρυμα.
«Σκοπός μας είναι η βοήθεια που δίνουμε να γίνεται κίνητρο για τον εθελοντή για να βοηθήσει κι αυτός μελλοντικά», αναφέρει η Ελένη Τριανταφυλλίδη, εθελόντρια, 58 ετών, επίσης άνεργη. Τα μηνύματα είναι θετικά.
Ο κόσμος επιστρέφει ...
